Feliks Gloeh, od którego Lityński otrzymał ostemplowane przez parafię ewangelicko-augsburską w Łomży świadectwa chrztu i urodzenia później wręczone Żydom ukrywającym się w Szpitalu Ujazdowskim. Wspólnie z dr. Tadeuszem Radwańskim udzielał pomocy Żydom uciekającym z getta. Również pomagał ciężko chorym przebywających w kryjówkach i w razie potrzeby organizował dla nich schronienie w podziemiach oddziału chorób wewnętrznych Szpitala Ujazdowskiego. Za swoją postawę w 1986 roku odznaczony został medalem Sprawiedliwy wśród Narodów ŚwiataGrynberg M. Księga sprawiedliwych. Warszawa, PWN, 1993: 766.Saving Jews: Polish Righteous.
Po wojnie praktykował w Gdańsku, od 1946 roku pracował w Warszawie, w Szpitalu Wolskim i jako ordynator Instytutu Gruźlicy.
Dorobek naukowy W jego dorobku naukowym znajduje się kilkanaście prac naukowych dotyczących między innymi amyloidozy, cukrzycy, metabolizmu białek i historii medycyny. W 1953 roku Lityński opisał dwa przypadki nadciśnienia tętniczego wywołanego guzami kory nadnerczy. W swojej pracy napisał: Trzeba przypuścić, że w obu przypadkach przyczyną nadciśnienia były guzy korowo-nadnerczowe, w jednym obustronne, w drugim prawostronny. W utkaniu guzów stwierdzono rozplem komórek, podobnych do komórek warstwy kłębkowej, tj. wytwarzającej mineralokortykoidy.