W maju 1901 roku dostała angaż w broadwayowskim musicalu Florodora. Występem w spektaklu zwróciła na siebie uwagę 47-letniego architekta Stanforda White’a, który słynął z uwodzenia, a następnie porzucania młodych dziewcząt. White zaczął wspierać finansowo Nesbit i jej rodzinę oraz zapraszać nastolatkę do swojego atelier, w którego wnętrzach miał poprzez zgwałcenie pozbawić modelkę dziewictwa, upoiwszy ją wcześniej alkoholem. Nesbit, mimo doznanej krzywdy, kontynuowała znajomość z White'em. Kilka miesięcy później, gdy zainteresowanie ze strony White'a zaczęło słabnąć, o jej względy poczęli zabiegać Harry Kendall Thaw (syn bogatego przemysłowca, rozrzutny, wykazujący skłonności do sadystycznych zachowań seksualnych i awantur oraz miewający napady agresji) oraz aktor John Barrymore, który jej się oświadczył, ale został odrzucony. Na przełomie 1902/1903 przebywała w szkole z internatem w New Jersey, co bywa interpretowane jako próba ukrycia domniemanej ciąży z Barrymore’em (urodzone w kwietniu 1903 dziecko miałoby zostać oddane do adopcji). W czerwcu 1903 Thaw zabrał Nesbit i jej matkę do Europy, a w Paryżu oświadczył się modelce, ta jednak nie zgodziła się za niego wyjść, tłumacząc to swoimi doświadczeniami z White'em.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Evelyn Nesbit · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.