Historia W latach 16–15 p.n.e. tereny późniejszego Tyrolu zajęli Rzymianie, dzieląc je między prowincje Recja i Noricum na północy oraz Italię na południu. W VI wieku powstało longobardzkie Księstwo Trydentu, które objęło m.in. południowy fragment Tyrolu z rejonem miast Merano i Bolzano, a północna część weszła w skład Księstwa Bawarii.

Od średniowiecza obszar poddany został germanizacji, głównie przez Bawarów. W 1027 roku cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Konrad II udzielił biskupom Trydentu i Bressanone przywileju sprawowania w swych diecezjach także władzy świeckiej. Z czasem zaczęły rosnąć wpływy Hrabstwa Tyrolu, powstałego ok. 1100 r. – z ośrodkiem w zamku Tirol pod Merano. Hrabstwo wzmacniało się okrawając władzę świecką biskupów, a wzmocnione tymi zwycięstwami uzyskało w 1180 r. niezależność od Księstwa Bawarii.

W połowie XIII wieku przeszło w ręce hrabiów Gorycji w związku z wygaśnięciem miejscowej dynastii, a od 1363 r. było w posiadaniu Habsburgów. Państwa biskupie zsekularyzowano w 1803 roku. Od 1805 r. w składzie Królestwo Bawarii, w 1810 r. część terytorium Tyrolu oddano Królestwu Włoch jako departament Górna Adyga, a część włączono do Prowincji Iliryjskich.