Na podstawie postanowień własnych statutów do konferencji episkopatu należeć mogą także biskupi innych rytów, legaci papiescy (w tym nuncjusz) oraz inni biskupi działający na terytorium episkopatu.
Konferencja episkopatu ma prawo wydawania wiążących dekretów i decyzji wyłącznie na szczególne polecenie Stolicy Apostolskiej. Dekrety są ważne gdy uzyskają poparcie 2/3 głosów decydujących (bez głosów doradczych) oraz zostaną zaakceptowane przez Stolicę Apostolską.
Do stałych organów Konferencji Episkopatu należą: przewodniczący i jego zastępcy (wybierani kadencyjnie na podstawie wewnętrznego statutu), rada stała – zajmująca się przygotowywaniem zebrań plenarnych, sekretariat generalny – przygotowuje dokumentację zebrań plenarnych, informuje o postanowieniach zebrań członków Episkopatu, sąsiednie Konferencje oraz Stolicę Apostolską.
Konferencja episkopatu może powoływać rady stałe do rozwiązywania szczególnych problemów.
Przewodniczący ani również Konferencja nie mają prawa do reprezentowania poszczególnych biskupów, chyba że strony wzajemnie ustalą co innego.
Działalność konferencji episkopatu regulują kanony 447–459 Kodeksu Prawa Kanonicznego.
Zobacz też Konferencja Episkopatu Polski Konferencja Episkopatu Niemiec Konferencja Episkopatu Skandynawii Konferencja Episkopatu Ukrainy CELAM
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Urzędy i tytuły kościelne