Wobec szczupłości środków i podobnie jak w innych obozach tego okresu znaczna część uchodźców umierała tu wskutek wcześniejszego wycieńczenia i wskutek choróbFotografia wskazująca stan owej stacji kwarantanny.. W okresach 1947–1950 i 1967-74 funkcjonowały więzienia i obozy koncentracyjne dla więźniów politycznych.
Wyspa jako miejsce zesłań i kaźni Od maja 1947Grecki film dokumentalny Το κολαστήριο της Μακρονήσου – Piekło Makronisos. działał tu pierwszy obóz, początkowo dla internowanych, następnie koncentracyjny. W związku z wojną domową więziono tu łącznie 1100 oficerów i 27 tys. wojskowych niższych stopni – kombatantów ruchu oporu ELAS, partyzantów DSE i także podejrzewanych o nielojalność wobec monarchii żołnierzy wojsk królewskich wydana przez Fundację Wielkiego Hellenizmu (Iδρυμα Μείζονος Ελληνισμού), prowadzącą jedno z głównych, greckich przedsięwzięć wychowawczych, o profilu historycznym i formie m.in. stacjonarnej placówki multimedialnej.. Prócz nich więziono 30 tys. osób cywilnychInternetowa informacja o Makronisos, wydana przez Fundację Wielkiego Hellenizmu., w tym kobiety i dzieci – obywateli niewygodnych władzy i w następstwie decyzjami administracyjnymi uznawanych za komunistów. Według niektórych źródeł kobiety gwałconoGwałty, źródło: wspomnienia świadków, przytoczone w filmie „Piekło Makronisos”.. W 1949 r.