W piechocie w praktyce zaczęła się pojawiać dopiero od jesieni 1920, wcześniej bowiem nie widać ich na zdjęciach żołnierzy piechoty RKKA, zaś pierwsze partie trafiły do kawalerzystów 1 Armii Konnej.

Istnieje także odmienna wersja pochodzenia czapki, według której produkowano ją w Cesarstwie Rosyjskim już w czasie I wojny światowej, jednak nie dostarczona na front, przeleżała w magazynach armii carskiej. Według zamysłu miała być ona używana jedynie podczas parad wojskowych, ponieważ jej spiczasta forma miała symbolizować historyczną ciągłość wojska od epoki ruskich wojów XII-XIII wieku.

Nazwa Czapka nazywana była „bogatyrką” (od kształtu nawiązującego do hełmów używanych przez średniowiecznych ruskich bogatyrów), „czapajewką”, „frunzetką” albo „budionnówką” na cześć Michaiła Frunzego oraz Siemiona Budionnego dowodzących armiami, na których wyposażenie czapki te wprowadzono jako pierwsze. Druga nazwa przyjęła się lepiej i zachowała się dotychczas.

Obecnie budionnówka jest obiektem pożądania kolekcjonerów, a także seryjnie produkowaną pamiątką, sprzedawaną w Rosji w miejscach szczególnie odwiedzanych przez turystów.

Zobacz też uszanka

Przypisy

Kategoria:Czapki Kategoria:Wojskowe nakrycia głowy Kategoria:Armia Czerwona Kategoria:Rzeczy nazwane od osób