Adam Szelągowski (1910): „Tao, czyli droga do niebios” - z języka niemieckiego. Jan Lemański (1921): „Tao" – przekład pomieszany z własnymi poezjami. Janusz Chmielewski, (Warszawa 1956) w: „Antologii literatury chińskiej”, s. 48-51 - tylko wybrane rozdziały. ks. Franciszek Tokarz (1960-69): „Tao têh king - Księga o Drodze i Cnocie", przekład dokonany z oryginału, z tekstem chińskim (objaśnianym znak po znaku) i własnym komentarzem filozoficznym, przekład nadal pozostaje w rękopisach w archiwum Zakładu Historii Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Leon Zawadzki (1977): „Tao-Te-King: Drogi i Cnoty Księga” (wydanie powielaczowe), na podstawie rosyjskiego tłumaczenia Jan Chinszuna z 1950, wydanego przez Wydawnictwo Akademii Nauk ZSRR. Tadeusz Żbikowski (1987): „Tao-Te-King, czyli Księga Drogi i Cnoty” – wydane w „Literaturze na Świecie” nr 1/1987 s. 3-72. Elżbieta Wolicka (1988) „Tao - Te - Ching”, w Półroczniku Koła Naukowego Studentów Historii Sztuki KUL im. Michała Walickiego „Zwrot”, nr 1 (2)/1988 s. 58-68 i nr 2(3)/1988 s. 57-65 (rozdziały I-LVI). Michał Fostowicz-Zahorski (Kłodzko 1984, wyd. poprawione Wrocław 1992): „Droga” – tłumaczenie z angielskiego. Sebastian Musielak, Roman Bąk i Krzysztof Fordoński (Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2000): „Istota Tao.