gdzie: – temperatura wrzenia przy ciśnieniu (w kelwinach), – ciśnienie pary nasyconej w temperaturze odniesienia zwykle jest to ciśnienie normalne (101,325 kPa), – ciśnienie pary nasyconej w danej temperaturze (tj. ciśnienie, dla którego wyznaczana jest temperatura wrzenia), – znana temperatura wrzenia przy ciśnieniu – stała gazowa (8,314 J·K−1 · mol−1), – ciepło parowania substancji.
Powyższy wzór jest wzorem przybliżonym i nie może być stosowany dla dużych różnic ciśnień, oraz w pobliżu temperatury punktu krytycznego.
Szczególne przypadki wrzenia Przy odpowiedniej czystości substancji ogrzewanej i pod pewnymi warunkami jest możliwe ogrzanie substancji w postaci ciekłej powyżej jej temperatury wrzenia. Ciecz taka nosi nazwę cieczy przegrzanej. Zapoczątkowanie wrzenia powoduje nagłe i intensywne parowanie w całej objętości cieczy.
Zobacz też ebuliometria
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Przemiany fazowe Kategoria:Wielkości termodynamiczne