królestwo – regnum, podkrólestwo – subregnum (-bionta) gromada – divisio (-phyta) podgromada – subdivisio (-phytina) klasa – classis (-opsida, -atae) podklasa – subclassis (-idae) nadrząd – superordo (-anae) rząd – ordo (-ales) podrząd – subordo (-ineae) rodzina – familia (-aceae) podrodzina – subfamilia (-oideae) plemię – tribus (-eae) podplemię – subtribus (-inae) rodzaj – genus podrodzaj – subgenus sekcja – sectio seria – series gatunek – species podgatunek – subspecies odmiana – varietas forma – forma
Nomenklatura botaniczna
Poszczególne taksony posiadają unikatowe nazwy naukowe, których zasady tworzenia i stosowania ustala Międzynarodowy kodeks nomenklatury botanicznej. Zbiór tych zasad określa się mianem nomenklatury botanicznej. Rozdział znaczeniowy taksonomii i nomenklatury jest istotny i znajduje odzwierciedlenie w problemach z nazewnictwem naukowym. Istnieją na przykład dwa rodzaje nazw synonimicznych – taksonomiczne i nomenklaturowe. Te pierwsze powstają, gdy różne nazwy naukowe oznaczają ten sam takson z powodu zmian w ujęciu taksonomicznym. Synonimy nomenklatoryczne powstają, gdy ten sam takson opisany zostanie niezależnie dwa lub więcej razy.