Małżeństwo okazuje się być od początku pomyłką; Łazarz chce wrócić do Pauliny, lecz ta nie chce pozamałżeńskiego romansu.
Słaba i nieprzyzwyczajona do trudności życia Luiza omal nie umiera przy porodzie, wydając na świat niezwykle słabego chłopczyka, którego bierze pod opiekę Paulina i już na stałe zostaje jego przybraną matką. W finałowej scenie utworu Paulina oraz jej przybrany ojciec, mimo postępującego paraliżu, ze zdumieniem dowiadują się o samobójstwie starej służącej, stwierdzając, że był to czyn bezsensowny, gdyż sensem życia człowieka jest radość życia.
Geneza utworu Wbrew swojemu tytułowi i przesłaniu, bezpośrednią inspiracją do napisania Radości życia były dla Zoli tragicznie doświadczenia związane ze śmiercią matki oraz wielkiego literackiego autorytetu, Gustave’a Flauberta. Pisarz, według wspomnień współczesnych, zaczął z wielkim pesymizmem patrzeć na świat, postanowił również napisać powieść, której głównym tematem będą nieszczęścia i śmierć.