Po upadku powstania styczniowego wyemigrował do Włoch. W 1866 służył w randze porucznika w armii włoskiej w 4 pułku Korpusu Ochotników Włoskich (4º reggimento del Corpo Volontari Italiani), dowodzonym przez pułkownika Giovanniego CadoliniegoGazzetta Ufficiale del Regno d’Italia, Supplemento al N. 189 (10 Iuglio 1866). Wziął udział w trzeciej wojnie o niepodległość Włoch, która była częścią wojny prusko-austriackiej 1866 roku.
Mieszkał we Florencji, gdzie pozostawał w bliskich kontaktach z Julianem Ordonem, bohaterem Mickiewiczowskiej „Reduty”. Po śmierci Ordona sprowadził jego prochy do ojczyznyEdward Pawłowicz, Z życia Ordona, Lwów 1986, s. 16-17 i 31-32; Samuel Sandler, Reduta Ordona w życiu i poezji: gawęda historyczno-literacka, Warszawa 1998, s. 125-126.
Był członkiem korespondentem Towarzystwa Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswilu od 1893 rokuSprawozdanie z Zarządu Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswylu za Rok ...., 1899, s. 9..
Pod koniec życia mieszkał wraz z żoną w Mesynie, gdzie zmarł około 1908 rokuNécrologie (Louis Ostaszewski, mort á Messine, w: Przegląd bibljograficzny, tom 32, Księgarnia Gebethnera i Wolffa, 1909, s. 59.