thumb|Plakat propagandowy Planu Marshalla z 1950 z flagami państw europejskich, opisywany jako „uruchomienie Pax Americana" Pax Americana () – pojęcie opisujące okres względnego pokoju w świecie zachodnim po zakończeniu II wojny światowej w 1945, związany z dominującą pozycją Stanów Zjednoczonych w sferze ekonomicznej, militarnej i kulturowej. Termin nawiązuje do dwóch wcześniejszych okresów pokoju narzuconych przez dominującego hegemona – Pax Romana w Cesarstwie Rzymskim oraz Pax Britannica w XIX-wiecznym Imperium brytyjskim. Cechą definicyjną Pax Americana jest unipolarność, czyli organizacja systemu międzynarodowego wokół jednego ośrodka siły.
Pojęcie nie odnosi się wyłącznie do całkowitej nieobecności konfliktów, lecz do okresu, w którym duże mocarstwa zachodnie unikały bezpośrednich starć między sobą, a żadna broń jądrowa nie została użyta w otwartym konflikcie. W literaturze anglojęzycznej okres ten bywa nazywany także („długi pokój").