W roku 1838 w kościele przez trzy miesiące prowizorycznie pochowany był Charles de Talleyrand-Périgord, zanim zakończono budowę jego nagrobka w Valençay.

Architektura 240px|thumb|Wnętrze kościoła Zasadnicza, przeznaczona do kultu część obiektu, wzniesiona jest na planie koła o 24-metrowej średnicy. Skromnie dekorowany z zewnątrz, opiera się na sześciu kolumnach korynckich podtrzymujących fronton oraz wspartą na bębnie kopułę. Zarówno na poziomie frontonu, budynków mieszkalnych łączących się z kościołem, jak i na poziomie kopuły znajdują się płaskorzeźby z motywami roślinnymi. Kopuła posiada rząd prostokątnych, obecnie zaciemnionych okien, oraz nisz przeznaczonych na nigdy niewykonane posągi. Kopułę od wewnątrz zdobi fresk Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny malarza Charlesa de la Fosse (1636–1716), wykonany w latach 1676–1680. Fresk ma 120 m² powierzchni. W ołtarzu znajduje się Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny autorstwa Josepha-Marie Viena (1716–1809), na prawo od wejścia znajduje się Pokłon Trzech Króli Carla van Loo (1705–1765). Ponadto dekorację wnętrza stanowią korynckie pilastry (obecne również na fasadzie budynków mieszkalnych), rząd rzeźb ustawionych w specjalnie do tego celu przygotowanych niszach oraz plafon.