Równie dobrze krytycy ocenili kreację Weronki w Requiem dla gospodyni.
Występuje też w spektaklach radiowych – zagrała tytułową rolę w Pchle Szachrajce w reżyserii Anny Seniuk, a także w wielu operach radiowych Macieja Małeckiego.
Ma męża i dwie córki – Zofię i Janinę. Drugiego imienia – Konstancja – używa, aby nie mylono jej z reżyserką Ewą Bułhak.
Teatrografia 1996 – Kram z piosenkami jako panna Marianna (reż. Barbara Fijewska) 1996 – Pastorałka jako Anioł (reż. Jarosław Kilian) 1996 – Dożywocie jako Rózia (reż. Andrzej Łapicki) 1997 – Śpiew nocy letniej (reż. Maciej Wojtyszko) 1998 – Halka Spinoza jako Fajtacy (reż. Jerzy Grzegorzewski) 1998 – Taniec śmierci jako Jenny (reż. Adam Hanuszkiewicz) 1998 – Sen nocy letniej jako Helena (reż. J. Kilian) 1999 – Sędziowie jako Jewdocha (reż. J. Grzegorzewski) 1999 – Kartoteka jako pani Druga (reż. Kazimierz Kutz) 1999 – Nowe Bloomusalem jako Kitty (reż. J. Grzegorzewski) 2000 – Wesele jako panna młoda (reż. J. Grzegorzewski) 2000 – Noc listopadowa – nowa wersja jako aktorka / Małgosia (reż. J. Grzegorzewski) 2000 – Requiem dla gospodyni jako Weronika (reż. Kazimierz Dejmek) 2001 – Leonce i Lena jako księżniczka Lena (reż. Barbara Sieroslawski) 2001 – Sen nocy letniej jako Tytania (reż. J. Grzegorzewski) 2002 – Ostatnie bolero (reż.