Początki Pierwsi Badacze Historia Świadków Jehowy na ziemiach polskich sięga roku 1891, kiedy to latem w trakcie swojej pierwszej podróży do Europy Charles Taze Russell odwiedził Kraków. Dał tam świadectwo kilku napotkanym osobom. To pierwsza udokumentowana informacja o głoszeniu w Polsce.
W 1892 roku do ojczyzny ze Stanów Zjednoczonych powrócił kolporter Constantine Antoszewski, który w Chicago rozpowszechniał Biblie i książki Badaczy Pisma Świętego emigrantom.
W roku 1895 Hipolit Oleszyński – Badacz Pisma Świętego ochrzczony w 1893 roku na pierwszej Konwencji Generalnej zorganizowanej w Chicago – przyjechał na trzy miesiące ze Stanów Zjednoczonych do Warszawy, by członków swojej rodziny i znajomych zapoznać z wierzeniami Badaczy Pisma Świętego. Wizyta ta jednak nie przyniosła oczekiwanych rezultatów.
Pomimo wielu trudności, w okresie późniejszym na tereny trzech zaborów docierała literatura w języku niemieckim i angielskim, wysyłana przez przebywających na emigracji krewnych i znajomych. W 1898 roku Margarete Giesecke z NiemiecMargarete E. Giesecke – jedna z pierwszych członkiń ruchu Badaczy Pisma Świętego w Europie. Opiekowała się pierwszym niemieckim składem literatury biblijnej.