Historia W roku 1928 Biuro Oddziału Towarzystwa Strażnica wysłało pocztą 50 tysięcy publikacji religijnych do Namibii. Pierwszym namibijskim głosicielem został Bernhard Baade, który skontaktował się z niemieckim Biurem Oddziału, prosząc o wysłanie literatury biblijnej. W następnym roku do Windhuku została wysłana pionierka Lenie Theron, która prowadziła działalność kaznodziejską we wszystkich głównych miastach Namibii. W ciągu czterech miesięcy rozpowszechniła 6388 książek i broszur w językach: afrikaans, angielskim i niemieckim. W roku 1950 przybyli pierwsi misjonarze Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead, m.in. Gus Eriksson, Fred Hayhurst i George Koett. W roku 1953 w Namibii działało 8 misjonarzy i 10 miejscowych Świadków Jehowy.
W 1960 roku absolwent 19 klasy Szkoły Gilead Dick Waldron po długich staraniach uzyskał pozwolenie na wstęp do murzyńskiego miasteczka Katutura. Z czasem rozpoczęto z pomocą osób zainteresowanych tłumaczenie traktatów Świadków Jehowy na miejscowe języki: herero, nama, ndonga i kwanyama. Od początku lat 50. do późnych lat 70. XX w. władze nie zezwalały białym na przebywanie na terytorium czarnych bez rządowej przepustki, co ograniczało możliwości działania misjonarzy.