W latach 1147–1252 mnich Zhao Zhifeng, promujący buddyzm Wadżrajany, stworzył na wzgórzu Baoding największe skupisko rytualnych rzeźb tej religii. Do prac zatrudnił najlepszych artystów z całego kraju.
W XIII w., wskutek nasilonych działań wojennych, prace rzeźbiarskie ponownie zarzucono. Kolejne posągi powstały dopiero w XV w. za czasów dynastii Ming. W skałach rzeźbiono jeszcze na mniejszą skalę aż do końca XIX w. (dynastii Qing).
Bei Shan Bei Shan (北山, Północne Wzgórze) wznosi się w odległości kilku kilometrów od Longgang, stolicy powiatu Dazu. Posągi wykuto w klifie wznoszącym się 545 m n.p.m. Skała liczy 300 m długości i ok. 7–10 m wysokości. Wyróżniają się tu dwie sekcje rzeźb: północna z ok. 100 grupami figuralnymi oraz południowa licząca 190 grup. Ponadto w kompleksie Bei Shan znajduje się 265 figur w niszach skalnych, jedna wklęsłorzeźba oraz 8 filarów pokrytych inskrypcjami. W sumie zachowało się tu ponad 10.000 posągów i rzeźb skalnych, w większości w bardzo złym stanie.
Ponad połowa z rzeźb nawiązuje tematyką do buddyzmu Wadżrajany, pozostałe przedstawiają motywy z innych religii popularnych w IX-XII w. Na szczególną uwagę zasługuje nisza numer 254, skrywająca 539 figur przedstawiających sceny z Amitabha Sutry.