Armią generał Płaton Leczicki oddelegował XVIII i XXV Korpus Armijny, nakazując 16 listopada 1914 roku wojskom rosyjskim zająć linię blokady Krakowa: Wola Kalinowska - Kozierów - Folwark Tarczówek - Luborzyca - Czulice - Czernichów - Igołomia. W dniu wydania rozkazu XVIII Korpus Armijny znajdował się kilkadziesiąt kilometrów od wyznaczonych pozycji, stąd tymczasowo jego odcinek obsadzili żołnierze rosyjskiej 1 Dywizji Gwardii, wsparci przez kozaków z 1 Dońskiej Dywizji Kozaków. Poza ogólnym celem osłony lewego skrzydła wojsk prących w kierunku Śląska, armia rosyjska blokująca Kraków nie zamierzała szturmować Twierdzy Kraków z kilku powodów:
1. Rosyjska 9. Armia nie dysponowała wystarczającymi siłami by całkowicie zablokować miasto.
2. Carska artyleria cierpiała na niedostatki amunicji, które były na tyle znaczne, że otrzymała zakaz jej użycia do ostrzału nękającego i walki kontrbateryjnej. Na ostrzał wojsk austro-węgierskich zezwalano jedynie w przypadku bezpośredniego ataku na rosyjskie pozycje.
3. Lewe skrzydło 9. Armii nie dysponowało ciężkimi działami mogącymi poważnie zagrozić krakowskim fortom. Trzon carskiej artylerii stanowiły armaty kalibru 76,2 mm i haubice kalibru 122 mm.
4.