W lutym 1948 r. pozostał w zachodnich Niemczech. W latach 1951–1952 był dyrektorem programów serwisu czechosłowackiego rozgłośni Radio Wolna Europa. W latach 1952–1960 przebywał w Stanach Zjednoczonych, potem w Paryżu. W 1956 r. założył czasopismo „Svědectví”, najpierw drukowane w USA, w latach 1960–1990 we Francji i od 1990 w Czechach. Należał do grona głównych ideologicznych i politycznych rzeczników czechosłowackiego uchodźstwa po 25 lutego 1948 r.

W 1990 r. powrócił do kraju. W latach 1990–1991 był członkiem Rady Konsultantów i Kolegium Prezydenta Czecho-Słowackiej Republiki Federacyjnej, 1991–1992 – doradcą Prezydenta Czecho-Słowackiej Republiki Federacyjnej, 1994–1996 na stanowisku czeskiego ministra kultury oraz w latach 1997–1998 jako doradca Kancelarii Prezydenta Republiki Czeskiej ds. stosunków czesko-niemieckich.

Znany także jako autor bardzo licznych artykułów w czasopismach, esejów, słuchowisk radiowych i książek.

W 1992 r. odznaczony francuskim Orderem Legii Honorowej, w 1993 wyróżniony tytułem doktora honoris causa Uniwersytetu Karola w Pradze, a w 1995 r. czeskim Orderem Tomasza Masaryka i w 2000 r.