Od wyroku nie przysługiwało odwołanie, ale wymagał on zatwierdzenia odpowiedniego delegata rządu. Orzeczenie kary śmierci za zdradę, szpiegostwo, denuncjację lub prześladowania oparte były na polskim kodeksie karnym z 1932 roku a uchwała Komitetu Ministrów do Spraw Kraju z 16.04.1940 roku nadawała sądom podziemnym charakter sądów państwowych.
Kierownictwo posiadało własną sieć radiostacji pozwalającą utrzymać kontakt z Londynem. Szczególną rolę odegrała radiostacja "Świt", uruchomiona pod Londynem. Dzięki stałemu napływowi świeżych informacji drogą radiową z kraju oraz ścisłej tajemnicy utrzymywanej przez Kierownictwo udało się stworzyć pozory nadawania z terenu Polski. Inne działania Kierownictwa obejmowały akcje przeciwko przymusowi pracy, kontyngentom oraz kinom i loterii, z których dochody płynęły na uzbrojenie armii niemieckiej. Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej wzmogła też działalność organizacja małego sabotażu "Wawer". Od lipca 1942 Kierownictwo informowało drogą radiową Londyn o nasilającej się akcji antyżydowskiej. Niestety, czynniki alianckie nie wierzyły doniesieniom z Polski, uważając je za przesadzone. Dopiero po paru miesiącach, gdy wywiad angielski potwierdził wiadomości o tragedii żydowskiej, depesze Kierownictwa zaczęto traktować poważniej.