mały|Teatr w Mińsku
II Kongres Wszechbiałoruski (biał. Другі Ўсебеларускі Кангрэс) – zjazd białoruskich przedstawicieli narodowych 27 czerwca 1944 r. w okupowanym przez Niemców Mińsku
Idea zwołania kongresu wszechbiałoruskiego pojawiła się w styczniu 1944 r., krótko po utworzeniu Białoruskiej Centralnej Rady (BCR). W kwietniu zebrał się komitet organizacyjny, który opracował podstawowe dokumenty. W teren zostały wysłane dyrektywy określające sposób wyboru delegatów. Kongres wyznaczono na 27 czerwca. Nawiązywał on do tradycji Kongresu Wszechbiałoruskiego, jaki miał miejsce w dniach 17–31 grudnia 1917 r. w Mińsku i doprowadził do ogłoszenia niepodległości przez Białoruś. II Kongres Wszechbiałoruski odbywał się, podobnie zresztą jak pierwszy, w gmachu teatru miejskiego w Mińsku, przystrojonym flagami w barwach narodowych Białorusi i godłami z Pogonią. Strzegli go żołnierze niemieccy wespół z Białorusinami z miejscowych oddziałów Białoruskiej Obrony Krajowej (BKA). Przybyło 1039 delegatów ze wszystkich stron okupowanej Białorusi (najwięcej z okręgu mińskiego, baranowickiego, głębockiego i wilejskiego), a także z Wilna, Warszawy, Berlina, Rygi i Królewca. Wśród nich było 276 nauczycieli i pedagogów, 245 chłopów, 234 urzędników, 142 robotników i ludzi pracy.