Zachowały się także zapisy o wsi pochodzące ze źródeł kościelnych. W 1423 z 9 łanów pobrano po jednym wiardunku tytułem dziesięciny dla prebendy zwanej „Goślina”, a później „Kaźmierz” w katedry poznańskiej. W 1442 biskup poznański wydał wyrok w sporze pomiędzy kanonikiem poznańskim a Dobrogostem z Szamotuł kasztelanem poznańskim o dziesięciny z Brzeźna i postanowił, że kmiecie brzeźnieńscy mają płacić co roku po 7 skudów lepszej monety z każdego łana tytułem dziesięciny snopowej kanonikowi oraz jego następcom. W 1446 zawarto ugodę w sprawie dziesięciny z Brzeźna dla prebendy kanonicznej „Kaźmierz” w katedrze poznańskiej. W 1510 pobierano we wsi opłatę zwaną meszne dla plebana oraz dziesięcinę z łanów kmiecych dla katedry poznańskiej.
Miejscowość odnotowały również historyczne rejestry podatkowe dzięki, którym znamy stosunki własnościowe we wsi. W 1423 we wsi było 9 łanów. W 1510 Brzeźno było wsią należącą do Szamotulskich. Był w niej jeden łan osiadły, 7 łanów opuszczonych oraz dwa łany sołeckie. W 1531 imiennie odnotowano miejscowego sołtysa pod imieniem "Vothka". W 1563 miał miejsce pobór z części kasztelana biechowskiego Jana Szamotulskiego. W 1577 płatnikiem poboru ze wsi był Marcin Pietrski.