Od 1925 członek Państwowej Rady Emigracyjnej.
W latach 1918–30 profesor Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie, wykładał przedmiot: Związki zawodowe i korporacje wytwórcze. W latach 1921–39 członek Instytutu Społecznego, patronującego Szkole.
Od marca 1935 przewodniczący Tymczasowej Komisji Rewizyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, funkcję pełnił też w okresie okupacji niemieckiej. Zorganizował wówczas zespół studyjny, który omawiał problemy perspektyw ubezpieczeń społecznych w Polsce po wojnie.
2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Posiadał również Krzyż Niepodległości i szwedzki Krzyż Komandorski I Klasy Orderu Wazów.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 30 wprost-4-14). mały|320x320px|Grób Gustawa Simona przed renowacją mały|241x241px|Grób Gustawa Simona po renowacji W 2022 roku z inicjatywy Premiera RP Mateusza Morawieckiego grób Gustawa Simona został odnowiony. Cały projekt był realizowany przez Fundację Stare Powązki we współpracy z Kancelarią Prezesa Rady Ministrów.
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Wolsza, Simon Gustaw [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XXXVII, Warszawa-Kraków-Wrocław-Gdańsk 1996-1997, s.