Bakunin osobiście opracował program ideowy organizacji, przesyłając go z Locarno, gdzie wówczas przebywał. Program zakładał konieczność rewolucji społecznej, mającej na celu obalenie istniejącego ustroju politycznego, ekonomicznego, religijnego i prawnego. Postulował przekazanie ziemi we władanie gmin oraz przekazanie zakładów przemysłowych w ręce towarzystw robotniczych. Program odrzucał wszelką formę władzy, nawet demokratycznej, jako narzędzia opresji mniejszości nad większością. Zakwestionowana została również tradycyjna definicja granic narodowych – według Bakunina, Polska istnieje tam, gdzie ludność utożsamia się z narodem polskim.
Program został przyjęty przez członków Towarzystwa z entuzjazmem, jednak jego radykalna treść nie spotkała się z trwałą akceptacją. Po kilku miesiącach zainteresowanie ideami Bakunina zaczęło słabnąć, zwłaszcza po przyjeździe do Zurychu Józefa Tokarzewicza, który został zaproszony do objęcia redakcji planowanego pisma. Tokarzewicz, związany wcześniej z radykalną lewicą emigracyjną (m.in. czasopismami „Gmina” i „Niepodległość”), z czasem zaczął odchodzić od lewicowych poglądów. Po przyjęciu zaproszenia zastrzegł sobie prawo rewizji programu ideowego organizacji.