W tym czasie należał już do ścisłej czołówki uzbeckich szachistów, w 1992 i 1994 reprezentując swój kraj na szachowych olimpiadach, a w 1993 – na drużynowych mistrzostwach świata. Najbardziej udanym z tych startów był olimpijski turniej w 1992 w Manili, gdzie szachiści uzbeccy sprawili dużą niespodziankę, zdobywając srebrne medaleOlimpBase.. Sukcesy na początku lat 90. zakwalifikowały go do pierwszej światowej setki. W 1994 podzielił I m. (wspólnie z Wadimem Zwiagincewem, Władimirem Akopianem, Piotrem Swidlerem i Jaanem Ehlvestem) w Sankt Petersburgu. W styczniu 1996 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych i od 1997 reprezentuje ten kraj w międzynarodowych rozgrywkach. W 1999 zwyciężył w turnieju World Open w Filadelfii oraz zdobył tytuł indywidualnego wicemistrza Stanów Zjednoczonych, w finale turnieju rozgrywanego systemem pucharowym przegrywając z Borisem Gulko (w półfinale wyeliminował Aleksieja Jermolinskiego). Dzięki temu sukcesowi zakwalifikował się do rozegranego w 2000 w New Delhi pucharowego turnieju o mistrzostwo świata, w I rundzie zwyciężając Amira Bagheri, w II – Aleksandra Iwanowa, natomiast w III – przegrywając z Aleksandrem Griszczukiem2000 FIDE Knockout Matches..