hektarów pustynnej ziemi uprawnej.
Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 kibuc został odcięty przez wojska egipskie i do końca wojny znajdował się w całkowitej izolacji. Egipcjanie zniszczyli wodociąg, pozostawiając mieszkańców kibucu bez wody. Dopiero w październiku Siłom Obronnym Izraela udało się przełamać egipskie linie i dotrzeć do kibucu z zaopatrzeniem. W następnych miesiącach Chacerim pełnił rolę bazy wypadowej wojsk izraelskich do zajęcia centralnej części pustyni Negew.
Po wojnie wznowiono uprawę okolicznych gruntów, jednak zbyt duże zasolenie ziemi nie gwarantowało dobrych plonów. Ze względu na trudności gospodarcze część mieszkańców opuściła w 1959 kibuc, któremu groziło całkowite opuszczenie i przeniesienie w nową lokalizację. Stopniowo jednak rozwijano nowoczesne metody upraw ziem pustynnych, które pozwoliły zagospodarowywać lokalne grunty. W 1965 w Chacerim osiedliła się grupa imigrantów z Argentyny. W latach 60. XX wieku w sąsiedztwie wybudowano bazę lotniczą Chacerim. Mieszkańcy kibucu udzielili w 1973 wsparcia przy zakładaniu nowej osady żydowskiej Ketura.