Sumeryjczycy nazywali tę konstelację Świetlnym Bykiem, natomiast Egipcjanie czcili ją jako Ozyrysa-Apisa. Grecy łączyli gwiazdozbiór z uwiedzeniem przez Zeusa Europę, córkę fenickiego króla Agenora. Mit mówi o przystojnym, białym byku ze złotymi rogami, który zbliżył się do Europy, gdy ta przebywała na plaży. Oczarowana przez piękne stworzenie, usiadła mu na grzbiecie. Byk popłynął na Kretę, gdzie Zeus ujawnił, kim jest, i uwiódł Europę. Z tego związku narodził się między innymi Minos, późniejszy król Krety.

W obszarze Byka znajdują się jeszcze dwa obiekty, które powiązane są z mitami – Hiady i Plejady. Plejady były córkami Atlasa, skazanego na podtrzymywanie sklepienia niebieskiego za opowiedzenie się po stronie tytanów w wojnie z bogami olimpijskimi. Plejady popełniły samobójstwo ze smutku, którego przyczyną był srogi wyrok Zeusa. Ten z litości umieścił całą siódemkę na niebie. Inny z mitów opisuje, jak córki Atlasa i nimfy morskiej okeanidy Plejone zostały napadnięte wraz z matką przez Oriona. Udało się im uciec, lecz Orion się nie poddawał i ścigał je przez siedem lat. Zeus, chcąc upamiętnić ten pościg umieścił Plejady na niebie, tuż przed Orionem. Hiady, które też były córkami Atlasa, to druga widzialna nieuzbrojonym okiem gromada, tworząca głowę byka.