thumb|300px|Plemiona bałtyjskie około 1200 roku 250px|thumb|Plemiona Bałtów ok. 1200 roku thumb|250px|Podział plemienny Prus w XIII wieku Galindowie (także: Golędzianie) – plemię bałtyjskie zamieszkujące tereny obecnych Mazur na wschód od rzeki Łyny po Wielkie Jeziora Mazurskie. Okres bytowania Galindów na tych terenach datuje się na około V w. p.n.e. – XIII w. n.e., a ich ziemie jeszcze później nazywane były Galindią. Przypuszczalnie plemię to wyginęło jeszcze przed przybyciem do Prus Krzyżaków.
Nazwa Nazwa Galindowie została po raz pierwszy użyta przez Klaudiusza Ptolemeusza II w. ( – czyt. Galindai), a następnie pojawia się w bardzo zbliżonej formie w średniowiecznych źródłach łacińskich ().
Nazwę wywodzi się od bałtyjskiego wyrazu oznaczającego „koniec, kres” (por. „koniec”, „koniec”, łat. „koniec”, prus. – galindis „koniec”, galion „umarły, martwy”, gallans „śmiertelny”, golis „zgon”). Znaczyłaby więc to samo co pierwotnie „ukrainiec, kresowiak”: (prusu zemes) gale gyvenas, czyli „człowiek mieszkający na krańcu (ziemi pruskiej)”Gerullis, Kazimierz Buga [w:] Aleksander Gieysztor. Studia historica. PWN. 1958 str. 38Gerard Labuda. Dzieje Zakonu Krzyżackiego w Prusach. 1987. str. 52„Galindia, Golędź;