Działalność miejscowych głosicieli koordynuje włoskie Biuro Oddziału w Rzymie.
Historia W roku 1958 do San Marino przybyli Świadkowie Jehowy z Włoch, aby prowadzić regularną działalność kaznodziejską.
W roku 1972 grupa wyznawców przekształciła się w zbór; w San Marino otwarto Salę Królestwa. Władze wyraziły również zgodę na zorganizowanie pierwszego zgromadzenia obwodowego na terenie San Marino w budynku rządowym Kursaal. Uczestniczyło w nim 1749 osób, z których 35 ochrzczono.
W 1974 w kraju działało 35 głosicieli. Drugi zbór powstał w roku 1987. W roku 2010 w San Marino zanotowano najwyższą liczbę – 215 głosicieli.
Sytuacja prawna Konstytucja i inne akty prawne San Marino zapewniają obywatelom wolność religijną. Zabroniona jest dyskryminacja z powodów religijnychW pewnych elementach życia społecznego da się jednak zauważyć wpływ dominującego wyznania – Kościoła rzymskokatolickiego. Dotyczy to obecności wizerunków religijnych w miejscach publicznych i np. żądanie składania przysięgi na chrześcijańskiej Ewangelii przez parlamentarzystów, co zostało zaskarżone do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. W tej ostatniej sprawie Trybunał stwierdził naruszenie art. 9 Europejskiej konwencji praw człowieka, dotyczącego wolności myśli, sumienia i wyznania – zob. .