Aktywny politycznie w okresie Wiosny Ludów. Członek Rady Narodowej Centralnej we Lwowie. Poseł do Sejmu Ustawodawczego w Wiedniu i Kromieryżu (26 lipca 1848 - 7 marca 1849)Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 348. wybranym z okręgu wyborczego Stryj. W parlamencie należał do "Stowarzyszenia" skupiającego polskich posłów demokratycznychProtokoły Koła Polskiego w wiedeńskiej Radzie Państwa (lata 1867–1868), oprac. Zbigniew Fras i Stanisław Pijaj, Kraków 2001, s. 27-28. Mimo to głosował 6 września 1848 przeciw wnioskowi Löhnera o wyjęciu spod sankcji cesarskiej aktów ustawodawczych parlamentu. Opowiedział się jednak 9 września za przyjęciem delegacji węgierskiej. Zaprzyjaźnił się wówczas z Franciszkiem Smolką.
Po powrocie do Galicji, związany z obozem demokratycznym odbył w 1854 i 1859 podróże do Paryża celem zorientowania się czy powstanie w Polsce może liczyć na pomoc zachodniej Europy. Po powrocie do kraju nie krył swego krytycznego stosunku do Napoleona III a także planów powstańczych. Mimo tego po wybuchu powstania styczniowego zaangażował się w działalność na jego rzecz. Członek Komitetu Galicji Wschodniej w 1863 rokuStefan Kieniewicz, Adam Sapieha 1828–1903, Warszawa 1993, s. 91..