Nicefor jednak zbiegł z wyznaczonego mu miejsca pobytu i wkrótce nieoczekiwanie pojawił się na dworze księżnej Achai, Katarzyny de Valois i zaręczył się z jej córką. Dało to sposobność władcom Królestwa Neapolu, których zwierzchnictwo uznawała wówczas Achaja do podjęcia próby przywrócenia wpływów andegaweńskich w Epirze. W 1339 roku andegaweński zarządca Dyrrachionu wzniecił w Epirze powstanie na rzecz złożonego z tronu despotesa. Nicefor II został proklamowany w Arcie władcą Epiru, a protostrator Synadenos znalazł się w więzieniu. Do powstania przyłączyło się jednak zaledwie kilka miast, podczas gdy zdecydowana większość dochowała wierności cesarzowi. Toteż gdy wiosną 1340 roku Andronik III wkroczył do Epiru na czele niewielkiej armii, powstanie upadło samo. Nicefor II musiał wrócić na miejsce honorowego zesłania – otrzymując jako rekompensatę tytuł panhypersebastosa oraz rękę córki Jana Kantakuzena, faktycznego kierownika państwa.