Podczas wojny domowej w Palestynie (1947–1948) region kibucu był bardzo niebezpieczny. Dochodziło tutaj do licznych ataków na żydowskie konwoje. Na początku I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 wojska egipskie podeszły na odległość 1 kilometra i usiłowały otoczyć kibuc. Obrońcy zdołali jednak odeprzeć wszystkie ataki i przez długi czas będąc w okrążeniu utrzymywali południową linię frontu izraelsko-egipskiego. W trakcie walk przeprowadzono ewakuację wszystkich kobiet i dzieci. Dopiero przeprowadzona w lipcu operacja An-Far umożliwiła Siłom Obronnym Izraela przerwać izolację Gat. Wysiedlono wówczas mieszkańców wszystkich okolicznych arabskich wiosek. Ziemie uprawne zniszczonej wioski Irak al-Manszija zostały przyłączone do kibucu Gat.
W 1950 odbudowano zniszczenia w kibucu, natomiast mieszkańcy zostali wzmocnieni grupą imigrantów z Brazylii. W 1952 przy kibucu wybudowano sztuczne zbiorniki do hodowli ryb. W 1960 rozpoczęto sadzenie sadów owocowych. W 1962 osada została podłączona do krajowego systemu wodnego, co umożliwiło dalszy rozwój kibucu. Na początku lat 90. XX wieku kibuc znalazł się w głębokim kryzysie ekonomicznym, co zmusiło jego członków do przeprowadzenia restrukturyzacji i prywatyzacji. Ustabilizowało to sytuację gospodarczą w Gat.