Poważne straty opactwo poniosło w czasie wojny stuletniej, splądrowane przez hrabiego Derby, a następnie wojska angielskie. Mnisi podjęli wówczas rozbudowę opactwa oraz ufortyfikowali je na wypadek nowych napaści. Pracami kierował opat Henri de Courbon, który zajął się również ponowną dekoracją i rozbudową kościoła klasztornego, pałacu opata oraz zabudowań mieszkalnych. Fortyfikacje nie uchroniły jednak klasztoru przed nowymi zniszczeniami w czasie wojen religijnych - obiekt został splądrowany najpierw przez protestantów (w 1564), a następnie przez katolików, w czasie ostrych walk pod Jarnac. W czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej benedyktyni zostali wygnani z opactwa, a jego zabudowania przekształcone w świątynię Istoty Najwyższej. To wtedy na fasadzie wykonano widoczny do dziś napis "Lud francuski wierzy w Istotę Najwyższą oraz w nieśmiertelność duszy" (zdanie Maximiliena do Robespierre'a). Następnie obiekt został czasowo opuszczony (do 1820), po czym po remoncie oddany zakonowi misjonarzy Św. Teresy od Dzieciątka Jezus.