Dźwięk głosu może być wykorzystywany do zasygnalizowania ekstrawersji lub introwersji, dominacji i uległości, sympatii bądź antypatii.
Atrybuty dźwięku Głośność (intensywność głosu, siła użycia głosu) – najbardziej podstawowy atrybut, definiowany w kategoriach decybeli. Cichy szept na poziomie 10 decybeli może być tak samo zakłócający dla komunikacji interpersonalnej jak pracownik budowy walący młotem w metalową płytę z siłą 114 decybeli. Za niewystarczającą głośność odpowiada brak pewności siebie i swojego głosu. Ludzie, dla których wystąpienia publiczne są czymś nowym albo nie mówią wystarczająco głośno, albo wyciszają głos na końcu zdań. Ton – muzyczna nuta, jaką wytwarza głos. Komunikujący posiadają ton modalny. Na ton modalny wypływają emocje. Smutek obniża ton głosu, radość podwyższa. Tempo – szybkość wygłaszania wystąpienia, czyli liczba dźwięków w danej jednostce czasu. Większość ludzi wypowiada około 125 słów na minutę. Przy 275-300 słów na minutę klarowność przekazu maleje. Według badań osoby oceniające tempo mowy rozmówcy jako zbliżone do własnego jednocześnie uznają mówiącego za bardziej kompetentnego i atrakcyjnego. Rozmówcy o przyjemnym tonie głosu są oceniani lepiej niż ci, których głos nie brzmi tak atrakcyjnie.