Według opisu ratusza z 1725, na jego piętrze odbywały się posiedzenia Rady Miejskiej, a w piwnicy mieściły się ławki mięsne. Powstały w wyniku austriackiego ostrzału 28 lutego 1779 w trakcie wojny o sukcesję bawarską pożar strawił ratusz wraz z zegarem i wieżą, którą na krótko przedtem odrestaurowano. Brakowało wody do gaszenia ognia, ponieważ w przeciągu 2 miesięcy nie padał deszcz, a śniegu było niewiele. Po pożarze ratusz został odbudowany od podstaw według planów architekta Thomasa ze Świdnicy. Jego budowę ukończono w październiku 1782. 20 sierpnia 1788 w ratuszu został zakwaterowany król pruski Fryderyk Wilhelm II.
W latach 1840–1842 podwyższono ratusz o półtora kondygnacji, pokryto go blachą cynkową i zaopatrzono w marmurowe schody. Drugie piętro ratusza, które od tej pory zajmował sąd, oraz attykę wzniesiono nakładem kosztów wysokości 7000 talarów. Podczas uroczystości 18 września 1842, na wieży osadzono gałkę, flagę oraz koronę. Krzyż osadzony na gałce wskazywał strony świata. W latach 1855–1859 wyremontowano jego wnętrze. W 1856 podwyższono wieżę ratuszową o jedno piętro i zaopatrzono ją w wygięty dach. Podwyższeniu uległa część rozpoczynająca się od mieszkania strażnika wieżowego, aż do zewnętrznego gzymsu.