Powyższe wykresy ciśnienie – objętość (p-v) i entalpia – entropia (i-s) przedstawiają ekspansję adiabatyczną, jaka zachodzi w turbinie. Dotyczą one turbin cieplnych (parowych i gazowych). Czynnik rozpręża się od ciśnienia p1 do ciśnienia p2, co obrazują odpowiadające im izobary (linie poziome). Cieńsza niebieska linia to proces idealnego (beztarciowego) rozprężania adiabatycznego (izentropowego) od punktu 1 do 2s. Czarna grubsza linia to rzeczywiste (uwzględniające tarcie wewnętrzne) rozprężanie od punktu 1 do 2. Różnica tych dwóch przemian jest zawarta w sprawności wewnętrznej turbiny. Natomiast różnica entalpii na drodze przemiany 1-2s to otrzymana praca ekspansji izentropowej (adiabaty odwracalnej) a różnica entalpii 1-2 to praca ekspansji rzeczywistej (adiabaty nieodwracalnej).
Podstawowe parametry turbiny Moc mechaniczna (dla turbin cieplnych)
gdzie: – masowe natężenie przepływu czynnika, [kg/s] – entalpia czynnika przed turbiną, [J/kg] – entalpia czynnika za turbiną, [J/kg] – prędkość bezwzględna czynnika na wylocie z ostatniego stopnia, [m/s] – sprawność mechaniczna.
Dla założonych jednostek, wynik obliczeń będzie podany w watach [W].
Największe turbiny parowe osiągają moce ponad 1 GW.