Każdy z kotłów miał własny, 28-metrowy komin. Od 1931 działał również czwarty kocioł (moc zakładu zwiększyła się o 20 MW). Sukcesywnie rozbudowywana w okresie przed II wojną światową i po wojnie, w 1952 osiągnęła moc 65 MW. W 1959 rozpoczęły się dostawy pary technologicznej z elektrowni, a w 1965 zaczęła się przebudowa elektrowni na elektrociepłownię.
W 1967 do miejskiej sieci ciepłowniczej Poznania dostarczono po raz pierwszy energię cieplną w wodzie gorącej, a 1969 zakończyła się modernizacja wszystkich turbin kondensacyjnych na ciepłownicze. W związku ze wzrostem produkcji energii cieplnej kosztem energii elektrycznej powstała potrzeba budowy EC-II Karolin.
2015 rok był ostatnim w eksploatacji obiektu. Według koncepcji opracowanej przez władze miejskie w miejscu nieczynnej już elektrociepłowni mogłyby powstać budynki mieszkalne.
Elektrociepłownia Garbary EC1 została sprzedana w 2019 roku deweloperowi.
Dane techniczne Dane techniczne na rok 2002: moc cieplna: 165 MW moc elektryczna: 0 MW produkcja ciepła: 632 TJ produkcja energii elektrycznej: 4954 MWh
Elektrociepłownia Poznań Karolin EC-II