Była to typowa osada obronna z wieżą obserwacyjną i palisadą obronną.
Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 kibuc został odcięty przez wojska egipskie i do końca wojny znajdował się w całkowitej izolacji. Przed odcięciem dróg ewakuacyjnych zdołano wywieźć z kibucu większość kobiet i dzieci. W wyniku wrogiego ostrzału wieś została całkowicie zniszczona. Wszystkie domy zostały zburzone, a obrońcy przebywali przez cały czas w schronach i na pozycjach obronnych. W październiku Siły Obronne Izraela przerwały egipskie linie i dotarły do Sa’ad z zaopatrzeniem.
Po wojnie kibuc został odbudowany w nowej lokalizacji, odległej około 1 kilometr na zachód od pierwotnej. Decyzja ta była podyktowana względami bezpieczeństwa, ze względu na bliskie sąsiedztwo Strefy Gazy. W nowej lokalizacji rozpoczął się proces konsolidacji i rozwoju gospodarczego osady.
W latach 50. XX wieku populacja kibucu została wzmocniona przez imigrantów z Tunezji, Libii i Kurdystanu.
Nazwa thumb|290px|Jedyny ocalały budynek starego kibucu Sa’ad Nazwa kibucu Sa’ad oznacza Pomoc, i wyraża współpracę i pomoc udzielaną sobie nawzajem przez żydowskie społeczności żyjące na pustyni Negew