Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w 1948 kibuc był wielokrotnie atakowany przez wojska egipskie, zdołał jednak uniknąć zagłady. Po wojnie odbudowano zniszczenia. W styczniu 1947 do kibucu doprowadzono rurociągi z wodą, co umożliwiło dalszy rozwój osady. W następnych latach osiedlili się tutaj imigranci z Francji, Argentyny i Maroka, a później także z RPA. Bliskość granicy Strefy Gazy powodowała, że kibuc rozwijał się w ciągłym zagrożeniem ostrzału lub ataku ze strony arabskich terrorystów. Do jednej z takich napaści doszło we wrześniu 1954.
W latach 90. XX wieku kibuc znalazł się w kryzysie finansowym, co zmusiło jego mieszkańców do przeprowadzenia w 2002 procesu prywatyzacji. Obecnie realizowana jest rozbudowa osiedla.
Kultura i sport W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką. Jest tu także muzeum przedstawiające historię kibucu, ze szczególnym naciskiem na okres I wojny izraelsko-arabskiej. Muzeum opisuje też historię rozbudowy systemów wodociągów na pustyni Negew.
Z obiektów sportowych jest basen pływacki, sala sportowa, siłownia, boisko do piłki nożnej i korty tenisowe.