Od pochówku swojego ojca w 1744 był bezrobotny i zadłużony. Poznał wtedy dr. Johnsona, który zaproponował mu przetłumaczenie poezji Arystotelesa. Collins początkowo zgodził się, jednak szybko wycofał się z deklaracji. Wpływ na jego decyzję miał spadek wysokości 2 tys. franków, jaki otrzymał po śmierci wuja, co pozwoliło mu na spłatę długów i odbycie kilku podróży po Europie. Jednak stan psychiczny poety stale się pogarszał. Ataki depresji apogeum osiągnęły w 1750 w czasie podróży po Francji. Rok później stwierdzono u Collinsa chorobę psychiczną, która wraz z upływem lat coraz bardziej wyniszczała ciało i umysł poety, co w konsekwencji doprowadziło do jego śmierci. Jego ostatnim niedokończonym dziełem była Ode on the Popular Superstitions of the Highlands (1750), która została odnaleziona po wielu latach przez dr. Alexandra Carlyle'a.
Ostatnie lata życia poeta spędził w domu siostry w rodzinnym Chichesterze. Zmarł w wieku 38 lat i został pochowany w St. Andrew's Church w Chichesterze.
Dzieła Persian Eclogues (1742) Odes on Several Descriptive and Allegorical Subjects (1746) Ode on the Death of Thomson (1749) Ode on the Popular Superstitions of the Highlands (1750)
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Chichesterze Kategoria:Angielscy poeci oświecenia Kategoria:Urodzeni w 1721 Kategoria:Zmarli w 1759