Sergei przybywa do Paryża, spotyka się z de la Fontaine’em. Okazuje się, że Sergei właściwie nazywa się Sergio i jest Włochem. Wsiadają do samochodu i zaczynają ważną rozmowę, jednak de la Fontaine nagle zaczyna charczeć i dławi się na śmierć swoją kanapką z szynką. Kierowca nie widział tego zdarzenia, bo akurat badał przyczynę korka ulicznego, i zatrzymuje Sergia jako rzekomego mordercę. Ten ratuje się przed rosnącym tłumem wrogich mu ludzi, skacząc prosto z mostu do Sekwany.
Światowa prasa ma wreszcie sensację. Czy był to nieszczęśliwy wypadek, czy morderstwo? W centrum zainteresowania jest Isabella de la Fontaine, wdowa w żałobie. Jednak jej smutek ma swoje granice: „Nigdy nie wyglądał lepiej” – mówi o ofierze podczas policyjnej identyfikacji. Wkrótce zjawia się u niej Sergio. Okazuje się, że mieszkał przez wiele lat w Związku Radzieckim, był jej pierwszym mężem i uważała go za zmarłego.
Później ważną postacią staje się czołowy fotograf mody Irlandczyk Milo O’Brannigan, z którym umawiają się kolejno prywatnie trzy ubiegające się o kontrakt z nim redaktorki znaczących magazynów mody. Stosują całą swoją siłę perswazji, by go do siebie przekonać.