Józef Kazimierz Kossakowski herbu Ślepowron (ur. 16 marca 1738 w KownieEncyklopedyja powszechna, t. XV, Warszawa 1864, s. 665., zm. 9 maja 1794 w Warszawie) – biskup inflancko-piltyński od 1781, kustosz wileńskiej kapituły katedralnej w 1789Kalendarz wileński na rok 1789, [b.n.s], działacz polityczny, konsyliarz z Senatu w konfederacji targowickiejKorrespondent Warszawski Donoszący Wiadomości Kraiowe y Zagraniczne, 1792, no 64, s. 586., członek konfederacji grodzieńskiej w 1793Korwin [Kossakowski] S., Trzeci Maj i Targowica, Kraków 1890, s. 222., kawaler Orderu Orła Białego, publicysta, powieściopisarz, komediopisarz i tłumacz.
Życiorys Urodził się 16 marca roku 1738 w Kownie lub w pobliskich Szyłach* , jako syn Dominika (zm. 1743), stolnika kowieńskiego i Marianny z Zabiełłów. Pochodził ze znanego na Litwie rodu szlacheckiego, był bratem hetmana Szymona, a także senatorów – kasztelana Antoniego i wojewody Michała. Pierwsze nauki pobierał (1746–1755) w szkołach jezuickich w Kownie i w Akademii Wileńskiej. W 1758, już jako podczaszy kowieński, posłował na sejm (z powiatu kowieńskiego). Rok później otrzymał od króla Augusta III tytuł szambelana. W 1760 wstąpił do seminarium Św. Krzyża w Warszawie. Wkrótce nawiązał bliższe kontakty z podskarbim wielkim litewskim J. Flemmingiem, z którym bywał na sejmikach i trybunałach.