Na końcu każdej księgi, w subscriptio podana jest liczba stychów (στιχοι).
Minuskuł 2125 Listy powszechne i Listy Pawła pisane są minuskułą, na 260 pergaminowych kartach (32,5 na 22,5 cm), początkowo były katalogowane pod numerami 112 (dla Dziejów i Listów powszechnych) i 179 (dla Listów Pawła). Dzisiaj na liście rękopisów Nowego Testamentu obie partie klasyfikowane są pod tym samym numerem 2125 (Gregory-Aland). Minuskuł 2125 stanowiony jest przez karty (folios) 52-311 kodeksu Mutinensis.
Tekst thumb|Minuskuł 2125 z fragmentem tekstu Jk 1,2-3 Grecki tekst kodeksu reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną. Hermann von Soden sądził, że tekst bizantyński kodeksu posiada pewne cezarejskie naleciałości. Kurt Aland tego nie potwierdził, nadając mu profil tekstualny 481 221/2 22 1s. Profil ten oznacza, że kodeks jest zgodny z tekstem bizantyńskim, a nie „oryginalnemu”„Oryginalny” oznacza tu tekst w rekonstrukcji Alanda – Novum Testamentum Graece. w 48 miejscach, współbrzmi zarówno z tekstem bizantyńskim jak i „oryginalnym” w 22 miejscach, powiela tekst „oryginalny”, a nie bizantyński, w 2 miejscach. Ponadto kodeks posiada 1 sobie właściwy wariant. Tylko trzy warianty są niezgodne z tradycją bizantyńską.