W 1982 r. zadebiutował na mistrzostwach świata biorąc udział w mistrzostwach w Oslo. W swoim najlepszym starcie, na 50 km techniką klasyczną, zajął 8. miejsce. Mistrzostwa świata w Seefeld były jednymi z najlepszych w jego karierze. Zdobył brązowy medal w biegu na 15 km stylem klasycznym, a na dystansie 50 km stylem klasycznym zdobył srebro, ulegając jedynie Gunde Svanowi. Ponadto razem z Albarello, Vanzettą i Giuseppe Plonerem zdobył srebrny medal w sztafecie. Na mistrzostwach świata w Oberstdorfie osiągnął swój największy indywidualny sukces zdobywając złoty medal w biegu na 50 km techniką dowolną. Z mistrzostw w Lahti w 1989 r. nie przywiózł żadnego medalu. Jego najlepszym wynikiem było 12. miejsce w biegu na 15 km techniką klasyczną. Podczas mistrzostw w Val di Fiemme na swoim koronnym dystansie 50 km rozgrywanym techniką dowolną zdobył brązowy medal. Mistrzostwa świata w Falun w 1993 r. były ostatnimi w jego karierze. Wspólnie z Albarello, Vanzettą i Faunerem zdobył srebrny medal w sztafecie. Indywidualnie jego najlepszym wynikiem było ósme miejsce w biegu na 30 km stylem klasycznym.
Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1990/1991, kiedy to zajął 9. miejsce w klasyfikacji generalnej.