Termin bocage wszedł do języka angielskiego podczas II wojny światowej. Odnosi się on do terenu, w którym przeplatają się obszary zadrzewione i pastwiska, z krętymi drogami bocznymi ograniczonymi z obu stron wysokimi zboczami i kilkusetletnimi, gęstymi żywopłotami z obu stron, bardzo ograniczającymi widoczność. W Normandii (« bocage normand ») takie ukształtowanie terenu nabrało szczególnego znaczenia podczas inwazji w Normandii, ponieważ w połączeniu z umocnieniami niemieckimi bardzo utrudniało aliantom marsz naprzód. Podobny krajobraz odnaleźć można Anglii, m.in. w Devon, w Surrey, w okolicach North Downs.
Nouveau Petit Larousse z 1934 definiował bocage jako mały, cienisty zagajnik lub grupę drzew. W 2006 definicja w Petit Larousse brzmiała: „(słowo pochodzenia normańskiego) teren, w którym pola i łąki są ograniczone zboczami ziemnymi, obsadzonymi żywopłotami i rzędami drzew, oraz gdzie osadnictwo jest rozproszone w formie farm i małych osad”.
Bibliografia Oxford English Dictionary Nouveau Petit Larousse Illustré (1934) Petit Larousse Illustré 2007 (2006)
Kategoria:Normandia Kategoria:Ekosystemy, biomy i formacje roślinne