21 sierpnia 1955 roku w rzece Nura ochrzczono 6 osób, a tydzień później kolejne 12 osób.
W roku 1963 w Pietropawłowsku na północy Kazachstanu, lokalne władze zwykle odmawiały Świadkom Jehowy przybyłym z przymusowego wygnania na Syberię możliwości zameldowania się oraz podjęcia pracy. Podobne represje spotykały około 50 miejscowych Świadków Jehowy, głównie w mieście Kustanaj. W roku 1964 w Szczuczinsku na południu kraju pojawiło się 4 nowych głosicieli, m.in. Anatolij Mielnik. W roku 1966 Świadkowie Jehowy zaczęli działać w miejscowości Biełyje Wody na południu Kazachstanu, blisko granicy z Uzbekistanem. Powstała tam grupka Świadków Jehowy, a wkrótce założono zbór. W latach 60. XX w. powstały zbory i grupy w innych miastach i osiedlach w Kazachstanie: Jesyk, Kustanaj, Pietropawłowsk, Karabas, Topar, Taraz, Astana, Rudnyj, Szachtinsk, Aktobe, Pawłodar i Aksu. Kazachski religioznawca Artur Artemjew, zuważył, że żadne sowieckie metody – choćby najbardziej brutalne – nie doprowadziły do zniszczenia wspólnoty religijnej Świadków Jehowy ani nawet nie osłabiły ich gorliwości.