1 lipca 1939 został powołany do sztabu Armii „Kraków”. Po klęsce pod Tomaszowem wycofany do Rumunii, później do Francji. Od listopada 1939 dowódca 1. plutonu saperskiego oraz kwatermistrz pułku. Następnie w 4 batalionie saperów. Po klęsce Francji w 1940 przeniesiony do Szkocji. Do 23 października 1941 roku pełnił służbę w 1 batalionie saperów na stanowisku oficera płatnika (do 29 października 1940), dowódcy plutonu sprzętu i materiałów w kolumnie saperskiej (od 9 listopada 1940), oficera gospodarczego (od 29 sierpnia 1941). 11 listopada 1941 został przesunięty do 11 kompanii saperów. Następnie dowodził kompanią saperów. W 1943 rozpoczął służbę w RAF (w stopniu – odpowiednik majora), gdzie kierował budową i rozbudową lotnisk brytyjskich. W 1945 roku objął dowodzenie nowym oddziałem Polskich Sił Powietrznych jakim był 5029 dywizjon budowy lotnisk (ang. 5029 Airfield Construction Squadron). Pod koniec wojny zarządzał kilkunastoma lotniskami na terenie Niemiec.