Ufundował także klasztor urszulanek na górze Schell, które zajęły się edukacją dziewcząt.
Kontynuował rozpoczętą przez jego poprzednika budowę katedry w Lublanie, według projektów Andrea Pozzo. W 1708 roku został austriackim posłem w Portugalii.
Arcybiskup praski Po śmierci w Pradze abpa Jana Josefa Breunera został mianowany 10 kwietnia 1710 r. nowym arcybiskupem metropolitą praskim oraz prymasem Czech. Przebywał wówczas w Lizbonie, towarzysząc arcyksiężnej Marii Annie, królowej Portugalii. Wrócił do Monarchii Habsburskiej w 1711 r., uzyskując 11 maja tego samego roku prowizję papieską. Ingres do katedry św. Wita w Pradze odbył dopiero 14 kwietnia 1714 r. Tak długa zwłoka spowodowana była panującą w Pradze zarazą.
Tak jak poprzednicy starał się ograniczyć wpływy protestantyzmu w Czechach, stosując nieraz środki przymusu. Szczególny nacisk kładł na wychowanie religijne młodzieży. W 1722 r. opublikował nowy katechizm oraz erygował nowe parafie. W 1729 r. miała miejsce kanonizacja Jana Nepomucena. Zmarł w 1731 r.
Bibliografia France M. Dolinar, Kurt A. Huber, [w:] Erwin Gatz, Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1648-1803, , s. 244–245.
Linki zewnętrzne Krótka biografia na "Catholic-Hierarchy"
Kategoria:Biskupi i arcybiskupi prascy Kategoria:Austriaccy duchowni katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1651 Kategoria:Zmarli w 1731 Kategoria:Ambasadorowie Austrii w Portugalii