Innym powodem przyjęcia proaborcyjnego ustawodawstwa był proces sądowy Miyuki Ishikawy, położnej jednego z tokijskich szpitali, która zabijała noworodki na życzenie ich rodziców. Kobiecie postawiono zarzut zamordowania w latach 30. i 40. XX wieku 103 noworodków, choć szacunki sięgają wyższej liczby.
Opracowanie i wprowadzenie przez japoński rząd ustawy o kontroli poczęć i urodzeń nie spowodowało gwałtownego wybuchu debat politycznych i zostało przyjęte z poparciem większości środowisk prawniczych, medycznych i społeczeństwa. Protesty środowisk religijnych były znikome, niezauważalne i przez to ignorowane. Japońska ustawa aborcyjna od 1948 roku uległa minimalnym korektom, które nie wpłynęły jednak zasadniczo na jej treść. Ostatnia poprawka miała miejsce w 1996 roku. Obecnie aborcja w Japonii jest co do zasady zakazana, jednak istnieją okoliczności i uwarunkowania, gdy jest ona dozwolona: medyczne (zagrożenie życia i zdrowia fizycznego matki) – do końca trwania ciąży Wady wrodzone (wady genetyczne płodu lub jego uszkodzenie w trakcie ciąży, ciąża wielopłodowa) – do 22. tygodnia ciąży kryminalne (ciąża wynikiem gwałtu, przestępstwa pedofilskiego lub występku kazirodczego) – do 22. tygodnia ciąży społeczno-ekonomiczne (np.