58-59., jako że integralnym jej elementem jest założenie, że Ewangelia Marka powstała jako pierwsza.
Historia Weisse i Holtzmann, korzystając z badań Weizsackera i Weissa, stworzyli teorię dwóch źródeł, która wyjaśnia podobieństwa i różnice synoptykówH. J. Holtzmann, Die synoptischen Evangelien, ihr Ursprung und geschichtlicher Charakter. 1863. Klasyczne sformułowanie tej teorii zawiera dzieło P. Wernlego Die synoptische Frage (Freiburg 1899): teksty zgodne z Markiem pozostali synoptycy mieli od niego zaczerpnąć, natomiast teksty jedynie im wspólne pochodziły ze źródła Q.
Rozwiniętą wersję (w anglojęzycznym świecie naukowym nazywaną teorią czterech źródeł) podał Burnett Hillman Streeter (1875–1937), który oprócz dwóch podstawowych źródeł (Mk i Q) wskazał na istnienie źródeł związanych z tzw. dobrem własnym (niem. Sondergut) Ewangelii Mateusza i Ewangelii Łukasza (M – związany z Jerozolimą i L – związany z Cezareą). Doszukiwał się judaistycznych tendencji w M. Natomiast źródło Q związane było z Antiochią, skomponowane zostało w języku aramejskim, prawdopodobnie przez apostoła Mateusza dla chrześcijan z Galilei. Mateusz nie znał źródła, z którego korzystał Łukasz, a Łukasz nie znał źródła, z którego korzystał Mateusz. Mateusz powstał pod wpływem Mk, M i Q, natomiast Ewangelia Łukasza powstawała w dwóch etapach.